Centrum informacji o ospie... i nie tylko

Leczenie i zapobieganie w czarnej ospie

Czy wiesz, że…

Uwzględniając szczepienia i czas odporności na wirusa czarnej ospy, szacuje się, że jest na nią dziś odpornych tylko 18% ludności.

Edward Jenner jako pierwszy wykonał szczepienie przeciwko czarnej ospie spokrewnionym wirusem ospy krowiej.

Czarna ospa trafiła do Europy około 710 roku.

Leczenie czarnej ospy

Generalnie nie ma specjalnego leczenia w przypadku ospy prawdziwej. Stosowane jest leczenie objawowe, podtrzymujące. Ponadto podaje się szczepionki biernej (także po zakażeniu – do wystąpienia gorączki).

Obecne szczepionki

Szczepionki zapobiegające zarażeniu wirusem ospy prawdziwej stosuje się przed pojawieniem się symptomów choroby. W szczepionce wykorzystywane są żywe wirusy krowianki, które są łagodniejsze, a uodporniają przeciw czarnej ospie. Szczepienie polega na szybkim nakłuwaniu w jednym miejscu igłą zanurzoną wcześniej w szczepionce (15 nakłuć).

Po zabiegu miejsce nakłuć jest opatrywane gazą. Po kilka dniach następuje w tym miejscu wysypka w postaci, grudek, pęcherzyków i wklęsłych krost. Okres poszczepienny także często przebiega z gorączką.

Szczepionka jest żywa, z tego też względu istnieje ryzyko zakażenia chorobą osobę, która z jakichś względów nie może być szczepiona.

Profilaktycznie nie można szczepić:

  • Kobiet w ciąży i planujących ciążę,
  • Osób z wirusem HIV,
  • Osób z obniżoną odpornością (w wyniku leczenia, chorób charakteryzujących się upośledzeniem układu odpornościowego),
  • rodziny wyżej wymienionych osób – ryzyko zakażenia,
  • dzieci poniżej 1 roku życia.

Obecnie szczepienia przeciw czarnej ospie nie są obowiązkowe (ze względu na wytępienie wirusa).

Niewielkie zapasy szczepionek przeciw ospie prawdziwej znajdują się w Szwajcarii.