Centrum informacji o ospie... i nie tylko

Czarna ospa – podstawy

Czy wiesz, że…

Czarna ospa pojawiła się najprawdopodobniej między 10000 a 5000 rokiem p.n.e.

Ze względu na wysoką śmiertelność wirus czarnej ospy nadaje się do użycia jako broń biologiczna – podobnie jak wąglik.

Wirus ospy prawdziwej, mimo podobnej nazwy choroby, nie jest spokrewniony z wirusem ospy wietrznej.

Ospa prawdziwa (zwana też czarną ospą) jest zaraźliwą chorobą, która niegdyś stanowiła plagę i dziesiątkowała ludzi. Ospę prawdziwą wywołuje wirus Variola. Okres inkubacji (wylęgania), czyli okres od zarażenia do pierwszych objawów choroby zwykle trwa około 10-15 dni. Choroba ta charakteryzuje się wysoką śmiertelnością. W zależności od rodzaju choroby śmiertelność sięga 30% chorych, a przy niektórych odmianach nawet 95%.

Początkowe rozprzestrzenianie się wirusa jest w węzłach chłonnych. Następnie wirus przedostaje się do śledziony i szpiku kostnego. Pierwszymi objawami czarnej ospy jest gorączka, wymioty, czy bóle głowy. Dopiero po kilku dniach do objawów dołączają zmiany skórne, a także zmiany w błonach śluzowych.

Obecnie czarna ospa uważana jest za wytępioną. Działania Światowej Organizacji Zdrowia (World Health Organization) doprowadziły do całkowitego wytępienia czarnej ospy i od 1980 roku została ona całkowicie usunięta. Ostatnie wirusy ospy znajdują się w laboratoriach do celów naukowych.

Z racji wytępienia ospy prawdziwej nie istnieje raczej szansa na jej powrót. Toteż nie stosowane są szczepienia przeciw tej chorobie.